Άλλος ένας τσοπανάκος που φέραμε από το δημοτικό κυνοκομείο Κρεστένων. Άλλος ένας. Γιατί στην επαρχία, οι περισσότεροι ανεπιθύμητοι σκύλοι είναι τσοπανόσκυλα και κυνηγόσκυλα. Σκυλιά που περισσεύουν, γιατί είτε δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, είτε γεννήθηκαν περισσότερα από αυτά που χρειαζόταν να γεννηθούν.
Έτσι λοιπόν, ήρθε στα χέρια μας ο Παύλος. Ενήλικος, αλλά νεαρός ακόμη, διψάει για βόλτα, για εξερεύνηση, για ζωή. Θέλει να δει τον κόσμο όλο ο Παύλος. Να μυρίσει τα λουλούδια, να χαζέψει τη θάλασσα, να κατασκοπεύσει τα κατσίκια στο κτήμα. Α, και να εισπράξει και τα χάδια του. Γιατί όλα αυτά μάλλον του είχαν λείψει όσο ζούσε δεμένος, χωρίς να έχει την παραμικρή δυνατότητα να κάνει αυτά που αρέσουν στα σκυλιά. Αυτά τα τόσο απλά και καθημερινά, που για τον Παύλο ήταν απαγορευμένα όσο καιρό έμεινε στο κυνοκομείο των Κρεστένων, τώρα δεν τα χορταίνει.
Ξεχύνεται χαρούμενος έξω και στην αρχή σε τραβάει, αλλά χωρίς να το θέλει. Στην ουσία, είναι σαν να σου λέει: «Έλα, βιάσου να δούμε όσα περισσότερα γίνεται σήμερα, γιατί αύριο ποιος ξέρει αν θα μπορούμε;». Κι αυτός του ο ενθουσιασμός, γίνεται και δικός σου και τελικά περνάτε ωραία μαζί, γιατί αυτά τα απλά και καθημερινά έχουν αξία.
Ο Παύλος, είναι ισορροπημένος σκύλος και πρόθυμος να μάθει τη ζωή μέσα στο σπίτι. Όπως τα περισσότερα σκυλιά που έχουν ζήσει στον δρόμο, είναι παρατηρητικός και προσαρμοστικός και είμαστε σίγουροι πως θα γίνει ένα εξαιρετικό κατοικίδιο.
