Δύο διαμαντάκια βρήκαμε στα σκουπίδια, σε περιοχή περιφερειακά της Αθήνας, εκεί που οι άνθρωποι πετούν ό,τι δεν τους χρειάζεται. Για εμάς, η αξία τους είναι ανεκτίμητη, και γι' αυτό τα φέραμε στο καταφύγιο. Τα περιθάλψαμε, τα φροντίσαμε, τα ταΐσαμε και σιγά σιγά άρχισαν να λάμπουν.
Ήταν δεν ήταν τριών μηνών όταν ήρθαν, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Το αγόρι το βαφτίσαμε Μπερνάρ και το κορίτσι Μπιάνκα. Ήδη από τις πρώτες μέρες, τότε που ακόμη ήταν άρρωστα και αδύναμα, άρχισαν να δείχνουν κάτι από τον χαρακτήρα τους. Και τα δυο τους, με το που πήραν λίγη δύναμη, άρχισαν επιτέλους να μας δείχνουν την κουταβίσια φύση τους – την αθωότητα και τη διάθεση για εξερεύνηση και παιχνίδι. Είναι φιλικά και δε φοβούνται τους ανθρώπους.
Ο Μπερνάρ, φαίνεται αγαθός, καλοκάγαθος και δε διστάζει να εκφράσει τη διαφωνία του με λίγη γκρίνια. Ωστόσο, ξέρει πολύ καλά να εκφράζει και την επιθυμία του για χάδια. Έρχεται τρέχοντας κάθε φορά που μας βλέπει και διεκδικεί με τρυφερότητα την προσοχή και τα χάδια μας. Σε λίγο καιρό, θα είναι έτοιμος για να βρει το παντοτινό σπίτι του, την οικογένεια που θα τον δει, θα τον αγαπήσει και θα αναγνωρίσει σε αυτόν, τον σκύλο της.
