Τον βγάλαμε Ρίο, χωρίς να το πολυσκεφτούμε, που σημαίνει ποτάμι στα ισπανικά. Μετά ανακαλύψαμε ότι υπάρχει μια αργεντίνικη σχολή, το Ρίο Αβιέρτο (Río Abierto, ανοιχτό ποτάμι) που είναι ουσιαστικά μια μέθοδος έκφρασης μέσα από κίνηση και χορό, η οποία φανερώνει καινούργιες κινήσεις για το σώμα μας, ενεργοποιώντας μυς και αρθρώσεις που δεν θα χρησιμοποιούσαμε κανονικά.

Με πολύ απλά λογια το Ρίο Αβιέρτο σου λέει "κινήσου και χόρεψε χωρίς να σκέφτεσαι πως φαίνεσαι και τι εικόνα παρουσιάσεις στους άλλους. Κινήσου και χόρεψε όπως νιώθεις, όχι όπως νομίζεις ότι πρέπει να νιώθεις". Ε πιο πολύ πολύ δεν θα μπορούσε να του ταιριάζει το όνομα.

Ο Ρίο κινείται, με πόδια, ουρά και μαλλιά να ξεχύνονται από δω κι από κει, φαινομενικά χωρίς κανένα ρυθμό, αλλά με την συνέπεια τού να είναι πάντα ο εαυτός του, και να εκφράζει αυτό που νιώθει. Είναι απίστευτα όμορφος, και είναι κουτάβι. Θα τρέξει, θα πηδηξει, θα σε τρελάνει, και μετά θα κάτσει έτσι ακίνητος και θα σε κοιτάει με αυτό το βλέμμα το σοφό και το ταυτόχρονα αφελές.

Είναι ένα σκυλί που νομίζεις ότι δεν μπορεί να μάθει τίποτα, αλλά που μαθαίνει τα πάντα, αρκεί να έχεις υπομονή. Είναι πολύ ανθρωποκεντρικό πλάσμα, με μια δίψα για ζωή, για επαφή, και για εμπειρίες.