Τον Τάι τον βρήκαμε, χτυπημένο από αυτοκίνητο. Το ένα του πόδι ήταν σε άσχημη κατάσταση, τόσο που πιστεύαμε ότι δε θα σωθεί. Με πολλή φροντίδα και υπομονή, το πόδι τελικά σώθηκε. Το δέρμα επανήλθε, το σώμα του έκλεισε τις πληγές και σήμερα δε φαίνεται καν ότι υπήρξε ποτέ τραυματισμός.
Στην αρχή, ήταν πολύ φοβισμένος. Τρόμαζε με τα πάντα, δεν εμπιστευόταν τίποτα και κανέναν. Όταν ανάρρωσε και ήρθε στο καταφύγιο, άρχισε να ανοίγεται σιγά-σιγά. Σήμερα, ο Τάι φοβάται, αλλά λειτουργεί. Μπορεί να δείχνει λίγο δύσκολος στην αρχή, όμως στην πραγματικότητα είναι ένα καλό και γλυκό σκυλί, που απλώς χρειάζεται χρόνο. Είναι απλά επιφυλακτικός και αυτή η επιφυλακτικότητα μαλακώνει, όταν νιώθει ασφάλεια. Δε θα έρθει να σε χαιρετήσει και δε θα σε πλησιάσει με άνεση. Θα σε κοιτάξει, προσπαθώντας να καταλάβει τι συμβαίνει και ποιος είσαι.
Είναι κατάμαυρος, με τέσσερις πατούσες που μοιάζουν σαν να πάτησαν σε φρέσκια άσπρη μπογιά. Έχει μια λεπτή άσπρη γραμμή που ξεκινά από το πηγούνι, σαν γκρι μούσι, και συνεχίζει στο στέρνο του, και δυο ολοστρόγγυλα μάτια που όμως δεν εκπέμπουν θλίψη, αλλά απορία. Κατά τ' άλλα, ο Τάι δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Όμως, τον αγαπάμε πολύ. Κι όταν σ' αγαπάνε, γίνεσαι ιδιαίτερος. Γίνεσαι σημαντικός, μοναδικός.
Ο Τάι είναι καλό σκυλί. Έχει όλα τα στοιχεία για να γίνει ένας εξαιρετικός φίλος, αρκεί να του δοθεί ο χρόνος που χρειάζεται. Όταν εμπιστευτεί, το κάνει ουσιαστικά. Μια βαθιά σχέση μαζί του δε χτίζεται με πίεση, αλλά με σταθερότητα, επενδύοντας στην εμπιστοσύνη. Ψάχνει έναν άνθρωπο που δε θα περιμένει ανταπόδοση από την πρώτη μέρα και που καταλαβαίνει πως οι σχέσεις που κρατάνε μια ζωή, χτίζονται έτσι. Αν αυτός ο άνθρωπος είστε εσείς, τότε ο Τάι σας περιμένει.
