Ο Τέλης μας, ο καλοπροαίρετος, νεαρός τσοπανάκος που θέλει να τα ανακαλύψει όλα: πώς είναι να ξαπλώνεις ανάσκελα στο φρέσκο χορτάρι, πώς είναι να σε χαϊδεύουν, πώς είναι να πηγαίνεις βόλτες χωρίς να πασχίζεις για την επιβίωσή σου, πώς είναι να στηρίζεσαι σ' έναν άνθρωπο κι εκείνος αντί να σε διώχνει να σε καλοδέχεται στην αγκαλιά του. Όλα αυτά κι ακόμη τόσα, από μια ζωή που μπορεί επιτέλους να είναι ανέμελη κι ευχάριστη.
Ο Τέλης έφτασε στο καταφύγιό μας από το δημοτικό κυνοκομείο Κρεστένων κι αποφάσισε να τα διαγράψει όλα και να ξεκινήσει από την αρχή. Γι' αυτό και μόλις του φορέσαμε το στηθόλουρο, δε δίστασε καθόλου. Το δέχτηκε, μας κοίταξε και σίγουρα σκέφτηκε πως αυτή είναι η ευκαιρία του. Ή τουλάχιστον αυτό νιώσαμε εμείς όταν τον πήγαμε την πρώτη του βόλτα.
Μαζί του, ο χρόνος κυλάει ευχάριστα, ανέφελα. Έχει την περιέργεια να μυρίσει τα πάντα, αλλά χωρίς επιμονή όταν του πεις «Έλα, πάμε τώρα». Έχει τον ενθουσιασμό να τρέξει στην αγκαλιά σου, αλλά χωρίς να γίνεται φορτικός. Κάθεσαι, κι εκείνος βρίσκει την ευκαιρία να γείρει και να στηρίξει το βάρος του πάνω σου και να σε κοιτάξει με τις ματάρες του, σαν να σου λέει «Τέλεια, χάιδευε τώρα!». Ο Τέλης φαίνεται πως ξέρει να απολαμβάνει τη ζωή κι έχει την ικανότητα να το διδάξει και στον άνθρωπό του. Αυτό που χρειάζεται είναι μια ευκαιρία να δείξει τον χαρακτήρα του και είμαστε βέβαιοι πως σε μια οικογένεια, σ' ένα σπίτι δικό του, θα ξεδιπλώσει κι άλλα χαρίσματα που ακόμη παραμένουν κρυφά.
