Κάτι ανάμεσα σε Πίνσερ και μανγούστα, με μια σουφλερή μύτη, δύο ολοστρόγγυλες χάντρες για μάτια και μερικές διακριτικές ζάρες στην άκρη του στόματος, που τον κάνουν να μοιάζει σαν να ξεροκαταπινει.

Ορίστε, σας περιγράψαμε τον Τόνυ εμφανισιακά. Είναι ένα μικροσκοπικό αγόρι, λιλιπούτειο στο σώμα, και αστείο στο πρόσωπο. Το πιο αστείο είναι όταν συγκεντρώνεται με τόση στοχοπροσηλωση στην λιχουδιά, που τα μάτια του γίνονται διπλάσια, το κεφάλι του μένει ακίνητο, και περιμένει εκεί, καθιστός, σαν καλό παιδί, με το ύφος του καλού παιδιού, και μια καρδιά έτοιμη να σου αφιερωθεί για πάντα.

Το σκυλάκι αυτό είναι ένα γλυκύτατο, αστείο πλάσμα που θέλει τόσο πολύ να μάθει, να καταλάβει, και να νιώσει την ανθρώπινη επαφή, και το δείχνει κάθε στιγμή, με κάθε τρόπο.

Είναι ΚΑΙ τρυφερός. Και κάθεται να τον χαϊδέψεις με έναν δισταγμό, λες και δεν είναι σίγουρος πως να αντιδράσει, λες και δεν είναι σίγουρος ακόμα αν του αξίζει το χάδι. Ήρθε από το δημοτικό κυνοκομείο Σπάρτης μαζί με τον δίδυμο αδεφρό του, τον Μοντάνα.