Reserved

Καλά εντάξει, δεν φαντάζεστε τι έρωτας είναι αυτος. Τον καψουρευτήκαμε από την πρώτη στιγμή που τον είδαμε, όταν ήταν μια σταλιά μωρό, με ψώρα και αραιά μαλλιά και ύφος σοβαρό, βαρύ κι ασήκωτο. 

Για το όνομά του ζητήσαμε στα σόσιαλ μίντια να μας πουν ιδέες, και το Ναπολέων προτάθηκε δύο τρείς φορές. Το δεύτερο πιο προτεινόμενο όνομα ήταν το αχινός, αλλά δεν καταλαβαιναμε την ομοιότητα με αχινό, πραγματικά!! Το μαύρο τεντωμένο μαλλι περιμετρικά στο κεφάλι δεν μας θύμιζε τίποτα απολύτως!

Ο Ναπολέων ανάρωσε, μεγάλωσε, εμβολιάστηκε και είναι έτοιμος για ένα παντοτινό σπίτι. 

Το ύφος του αυτό το βαρύ κι ασήκωτο το ξεφορτώθηκε από την πρώτη εβδομάδα, και στην θεση του ήρθε ένα χαμόγελο που έμεινε. Στις περισσότερες φωτογραφίες είναι χαμογελαστός γιατί είναι γενικά χαμογελαστός. 

Το όνομά του προσπαθούμε να το χρησιμοποιούμε όποτε πρέπει και σωστά, αλλά μας βγαίνει ατυθόρμητα να τον φωνάζουμε μπούλη. ΓΙΑΤΙ ΕΊΝΑΙ ΜΠΟΥΛΗΣ. 

Καταρχάς είναι στρογγυλός. Πολύ στρογγυλός. Κατά δεύτερον είναι κάπως αθώος. Μόνος του δεν παίρνει εύκολα πρωτοβουλία, συνήθως μιμείται. τρέχει πχ ένα άλλο σκυλί; Τρέχει και αυτός. Περπατάμε εμεις, περπατάει και αυτός. Μόνος του αν είναι να επιλέξει, προφανώς θα περνούσε όλη την ημέρα ξάπλα. 

Είναι γενικά βαρύς τύπος, όχι σε χαρακτήρα, αλλά σε σώμα και ενέργεια. Φυσικά και είναι κουτάβι, και θα χαρεί και θα παίξει σαν κουτάβι, αλλά φαίνεται ήδη πως θα γίνει σκύλος που ψιλοβαριέται και που είναι μέτριας εκτόνωσης. 

Με το μαλλι του το πλούσιο, την στρογγυλή κοιλιά του και το φουντωτό του κεφάλι, είναι κανονικά σαν αρκουδάκι. Θες να γελάσεις, θες να τον ζουμπήξεις, θες να οτυ κάνεις όλα τα χατήρια, θες να γυρίζεις πίσω τον χρόνο κάθε εβδομάδα, ώστε να ευχαριστηθείς αυτή την ηλικία όσο δεν πάει, ξανά και ξανά. 

ΒΙΝΤΕΟ

Ο Μερλό είχε έρθει μωρό μαζί με τα πέντε αδέρφια του. Τότε, όλα τα μωρά ήταν πολύ φοβισμένα – κάνα δυο μας πλησίαζαν δειλά, τα υπόλοιπα κρυβόντουσαν – και ο Μερλό ήταν ο μόνος που έδειχνε δόντια. Λες και είχε πάρει επάνω του την ευθύνη να προστατέψει όλη την οικογένεια, να δείξει αυτός ότι είναι ο πιο γενναίος, ο πιο ατρόμητος. 

Δυο-τρεις μέρες και μερικές λιχουδιές τους πήρε, κι όλα τα κουτάβια έγιναν και πάλι κουτάβια. Ο Μερλό έσκασε τεράστια χαμόγελα για να πάρει σαλαμάκι. Όταν εμφανίστηκαν τα παιχνίδια, ήταν ο πρώτος και ο καλύτερος, που ήξερε ακριβώς τι να κάνει, πώς να το κυνηγήσει, πώς να το πιάσει, πώς να το σκοτώσει εκείνο το καημένο λούτρινο, που έμελλε να πάει από τα παιδικά του δοντάκια. Μετά άρχισαν οι βόλτες, άρχισαν όλα τ' άλλα που κάνουν το κουτάβι να περνάει από το στάδιο «μωρό» στο στάδιο «άσε με ξέρω» (εφηβεία, καταλάβατε).

Πέρασε ο καιρός και πλέον είναι ένας νεαρός ενήλικος σκύλος που, όταν τον καθοδηγείς σωστά μαθαίνει πολύ γρήγορα. Είναι έξυπνος, παιχνιδιάρης και καλότροπος κι έχει μια τρυφερότητα σπάνια που, εκεί που δεν το περιμένεις, χώνει τη μουσούδα του στην αγκαλιά σου και είναι λες και προσπαθεί να μείνει εκεί και να μη φύγει ποτέ. Το φουντωτό του τρίχωμα, η σπιρτάδα στα μάτια του και ο χαρακτήρας του είναι το τρίπτυχο της επιτυχίας του Μερλό. Πετυχαίνει να τον αγαπάμε κάθε μέρα και περισσότερο και, βλέποντάς τον να μεγαλώνει μέσα στο καταφύγιο, αναρωτιόμαστε γιατί. Γιατί δεν έχει βρεθεί ακόμη ο άνθρωπός του;

Δεν του λείπει τίποτα αυτού του σκύλου και πιστεύουμε πως έχει όλα τα στοιχεία για να γίνει ένα εξαιρετικό κατοικίδιο μια μέρα.

Τον Ραντού τον γνωρίσαμε στη δράση στειρώσεων που κάναμε στο καταφύγιο τον Οκτώβρη του '25. Βασικά όχι ακριβώς, τον Ραντού τον περισυλλέξαμε εμείς. Πάνω σ' ένα βουνό, στη μέση του πουθενά, καθώς ψάχναμε άλλα σκυλιά μιας αγέλης που είναι εκεί μόνιμα, ξαφνικά βρέθηκε μπροστά μας. Τον πήραμε μαζί με όλα τα υπόλοιπα – γι' αυτόν δε χρειάστηκε καμία προσπάθεια, ήρθε κατά πάνω μας λες και μας περίμενε.

Από τη συμπεριφορά του και από τη γενικότερη κατάστασή του, καταλάβαμε πως ο σκύλος αυτός καμία σχέση δεν είχε με τα σκυλιά της κοντινής αγέλης. Είχε μόλις εγκαταλειφθεί, κι εμείς τον πετύχαμε ακριβώς πάνω στην πιο ευάλωτη στιγμή όλων των εγκαταλελειμμένων σκύλων, τη στιγμή που ψάχνουν μέσα στο άγχος του αγνώστου κάπου να ακουμπήσουν. Κι αυτός ακούμπησε επάνω μας. Δε μας πήγε σε καμία περίπτωση καρδιά να τον αποχωριστούμε. Πού να τον αφήσουμε πάλι, πάνω που ένιωσε λίγη ασφάλεια;

Ήρθε στο καταφύγιο πολύ αδύνατος και καταβεβλημένος, αλλά είναι υγιέστατος. Το μόνο που είχε ανάγκη για να ανακάμψει ήταν καλό φαγητό, και από αυτό έχει όσο θέλει. Έχει τα αυτιά και την ουρά του κομμένα. Αν κάποιος τον προόριζε για τσοπανόσκυλο δεν μπορούμε να το ξέρουμε, αλλά γνωρίζοντάς τον και μόνο, η σκέψη είναι αστεία. Ο Ραντού είναι ένα υπέροχο, νεαρό πλάσμα που χαίρεται με το ελάχιστο, που θέλει να πάει βόλτα, που διψάει για ανθρώπινη συντροφιά. Μας περιμένει με ανυπομονησία και κάθε φορά που καταλαβαίνει πως θα τον πάμε βόλτα, δεν μπορεί να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό του. Όποιος τον υιοθετήσει, θα έχει το προνόμιο να τον συντροφεύει ένας
ξεχωριστός, καλοκάγαθος σκύλος, που θα μπορεί να τον κρατά ζεστό τον χειμώνα, χάρις στην πυκνή φουντωτή γούνα του και τη ζεστή του καρδιά.

ΒΙΝΤΕΟ