Reserved

Ήρθε μια μέρα για στείρωση και επανένταξη - πόσες αγγελίες μας ξεκινάνε έτσι.. 

Στειρώθηκε λοιπόν, και έπρεπε να μείνει σε εμάς μερικές ημέρες παραπάνω από ό,τι συνήθως γιατί χρειάστηκε να πάιρνει αντιβίωση και στον δρόμο αυτό θα ήταν αδύνατον. 

Έμεινε λοιπόν και εμείς δεν καταφέραμε να τον γυρίσουμε πίσω. Δεν θέλαμε, δεν του άξιζε ο δρόμος. Ήταν μια περίοδο όπου στο καταφύγιο δεν υπήρχε χώρος ούτε για κουνούπι, και το αγόρι πήγε σε φιλοξενία σε δικό μας άνθρωπο.

Και έτσι από τον δρόμο βρέθηκε σε σπίτι και από το καταφύγιο δεν πέρασε ποτέ, έρχεται μόνο για επίσκεψη καμμιά φορά. 

Τον βγάλαμε Δήμο γιατί κάποια στιγμή ένα σκυλί θα το βγάζαμε έτσι - τόσα και τόσα έχουν έρθει μόνο για στείρωση από τον δήμο και δεν επιστρέφουν ποτέ, οπότε ο όνομα το φυλάγαμε για κάποιο σκυλί που να ταιριάζει, και σε αυτόν ταιριάζει για κάποιο λόγο. 

Ο Δήμος -που για πολύ καιρό το όνομά του ήταν μπέμπης (δυστυχώς το ακούει, συγγνώμη) έιναι ένα υπέροχο, νεαρό, φρέσκο, αγνο, αθώο και τρυφερό σκυλί. 

Φανταστείτε είναι το σκυλί που μια μέρα είχε έρθει μια οικογένεια για ραντεβού για να δει άλλα σκυλιά, αυτός έτυχε να είναι στο προαύλιο, μας ρώτησαν ποιός είναι αυτός, και τον ερωτεύτηκαν τόσο που ένιωθαν μετά τύψεις για τα σκυλιά για τα οποία είχαν κλέισει ραντεβού 

Ο Δήμος ζει σε σε σπίτι με άλλα σκυλιά, είναι καλός ευγενικός και κοινωνικός, παέι την βόλτα του με λουρί και περνάει χρόνο και στον κήπο, έχει μάθει τέλεια το κρείτ που του αρέσει πολύ αλλά ταυτόχρονα είναι και καναπεδάτος, και γενικά είναι τέλειος 

Εϊναι φρέσκος, νέος, δεν τον έχει χαλάσει τίποτα, είναι σαν να μην έχει περάσει στην ζωή του τίποτα άσχημο. Θα γίνει τέλειο κατοικίδιο, για αυτό είμαστε 100% σίγουροι. 

BINTEO

Καλά εντάξει, δεν φαντάζεστε τι έρωτας είναι αυτος. Τον καψουρευτήκαμε από την πρώτη στιγμή που τον είδαμε, όταν ήταν μια σταλιά μωρό, με ψώρα και αραιά μαλλιά και ύφος σοβαρό, βαρύ κι ασήκωτο. 

Για το όνομά του ζητήσαμε στα σόσιαλ μίντια να μας πουν ιδέες, και το Ναπολέων προτάθηκε δύο τρείς φορές. Το δεύτερο πιο προτεινόμενο όνομα ήταν το αχινός, αλλά δεν καταλαβαιναμε την ομοιότητα με αχινό, πραγματικά!! Το μαύρο τεντωμένο μαλλι περιμετρικά στο κεφάλι δεν μας θύμιζε τίποτα απολύτως!

Ο Ναπολέων ανάρωσε, μεγάλωσε, εμβολιάστηκε και είναι έτοιμος για ένα παντοτινό σπίτι. 

Το ύφος του αυτό το βαρύ κι ασήκωτο το ξεφορτώθηκε από την πρώτη εβδομάδα, και στην θεση του ήρθε ένα χαμόγελο που έμεινε. Στις περισσότερες φωτογραφίες είναι χαμογελαστός γιατί είναι γενικά χαμογελαστός. 

Το όνομά του προσπαθούμε να το χρησιμοποιούμε όποτε πρέπει και σωστά, αλλά μας βγαίνει ατυθόρμητα να τον φωνάζουμε μπούλη. ΓΙΑΤΙ ΕΊΝΑΙ ΜΠΟΥΛΗΣ. 

Καταρχάς είναι στρογγυλός. Πολύ στρογγυλός. Κατά δεύτερον είναι κάπως αθώος. Μόνος του δεν παίρνει εύκολα πρωτοβουλία, συνήθως μιμείται. τρέχει πχ ένα άλλο σκυλί; Τρέχει και αυτός. Περπατάμε εμεις, περπατάει και αυτός. Μόνος του αν είναι να επιλέξει, προφανώς θα περνούσε όλη την ημέρα ξάπλα. 

Είναι γενικά βαρύς τύπος, όχι σε χαρακτήρα, αλλά σε σώμα και ενέργεια. Φυσικά και είναι κουτάβι, και θα χαρεί και θα παίξει σαν κουτάβι, αλλά φαίνεται ήδη πως θα γίνει σκύλος που ψιλοβαριέται και που είναι μέτριας εκτόνωσης. 

Με το μαλλι του το πλούσιο, την στρογγυλή κοιλιά του και το φουντωτό του κεφάλι, είναι κανονικά σαν αρκουδάκι. Θες να γελάσεις, θες να τον ζουμπήξεις, θες να οτυ κάνεις όλα τα χατήρια, θες να γυρίζεις πίσω τον χρόνο κάθε εβδομάδα, ώστε να ευχαριστηθείς αυτή την ηλικία όσο δεν πάει, ξανά και ξανά. 

ΒΙΝΤΕΟ

Ο Καλούα έιχε έρθει σε εμάς μαζί με τα πέντε αδέρφια του. Τις πρώτες ημέρες όλα τα κουτάβια ήταν πολύ φοβισμένα, δεν μας πλησίαζαν, γαύγιζαν και μας απέφευγαν. 

Μετά από λίγες μέρες και αρκετές λιχουδιές, όλα τα κουτάβια άρχισαν να μας πλησιάζουν, και ο Καλούα μέσα σε μονο μία εβδομάδα έγινε ο πιο κοινωνιός από όλα. 

Χαίρεται με τα παιχνίδια του, χαίρετια με την βόλτα του, παίζει με τα υπόλοιπα σκυλιά, είναι κοινωνικός και χαδιάρης. 

Όταν είχε πρωτοέρθει με τα πέντε αδέρφια του ήταν πολύ φοβισμένος, όπως ήταν όλα τα μωρά. Επίσης ήταν ο πιο όμορφος. 

Μας κοιτούσε από μακριά με τα υπέροχα, καταπράσινα μάτια του και ήταν εκθαμβωτικός. 

Για ποιο λόγο έγινε αυτός ο πιο κοινωνικός από τα έξι κουτάβια δεν ξέρουμε. Να υπάρχει περίπτωση αυτό να το κάναμε εμείς χωρίς να θέλουμε, επειδή τον κοιτούσαμε πολύ και τον θεωρούσαμε τόσο όμορφο και τον θαυμάζαμε; Μπορεί. 

Εμείς γενικά διακρίσεις δεν κάνουμε, αλλά σε αυτή την περίπτωση μπορεί να μας ξέφυγε, όχι οτι του έκανε κακό, ίσα ίσα. 

Ο Μαρτίνι είναι ένα κουταβι γλυκύτατο, χαρούμενο, τρυφερό, παιχνιδιάρικο και παραμένει φυσικά πανέμορφο. 

Όταν μπαίνεις μέσα στο κλουβι είναι ο πρώτος που θα πέσει επάνω σου και θα σου ζητήσει χάδια και προσοχή.

Το όνομά του το πήρε χωρίς να το καλοσκεφτούμε. Γενικά όλα τα μωρά τα βγάλαμε από ονόματα ποτών, για αυτόν ίσως διαλέξαμε το μαρτίνι από το χρωμα των ματιών του, που μας θύμιζε την πράσινη ελιά με την οποίοα σερβίρεται το dry martini, ποιός ξέρει. 

Ο Μαρτίνι είναι πλέον πλήρως εμβολιασμένος και είναι έτοιμος για το παντοτινό του σπίτι. 

Όταν είχε πρωτοέρθει με τα πέντε αδέρφια του ήταν πολύ φοβισμένος, όπως ήταν όλα τα μωρά. Κρυβόταν σε μια γωνία και δεν πλησίαζε, μέχρι που βγάλαμε ένα παιχνίδι και άρχισε δειλά δειλά να το μασουλάει. 

Από τότε μέχρι σήμερα έχει κάνει τεράστια πρόοδο. Φαίνεται και από τις φωτογραφίες και θα το καταλάβετε και όταν τον γνωρίσετε. 

Παίζει με τα παιχνίδια του σαν τρελός, παίζει με τα αδέρφια του, πέφτει στην αγκαλιά σου για χάδια και γενικά είναι ένα χαρούμενο, κοινωνικό κουτάβι που σε τίποτα δεν θυμίζει το φοβισμένο πλάσμα που ήταν όταν ήρθε. 

Ο Βίνο είναι γλυκό σκυλί. Γκυκό στην εμφάνιση και γλυκό και στον χαρακτήρα. Είναι σαν να είναι βελούδινος κάπως, στο τρίχωμα, στο πρόσωπο και στην προσωπικότητα. Ακόμα και τα χρώματά του είναι γλυκά, με το άρπρο και το ελάχιστο μαύρο στην μπυρη του να σβήνουν το ένα μέσα στο άλλο λες και τα έχει κάνει ζωγράφος.

Ο Βίνο είναι πλέον πλήρως εμβολιασμένος και είναι έτοιμος για το παντοτινό του σπίτι.