Από κουτάβι για υιοθεσία… σε ενήλικο αδέσποτο στον δρόμο.
Ο Τίτο γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 2020, υιοθετήθηκε όταν ήταν μόλις ενός μηνός και άρχισε να μεγαλώνει με την οικογένειά του. Κάποια στιγμή, όμως, η οικογένεια έφυγε στο εξωτερικό και ο Τίτο εγκαταλείφθηκε.
Τον βρήκαμε τον Οκτώβριο του 2025, κατά τη διάρκεια της δράσης στειρώσεων που πραγματοποιήσαμε στον Ωρωπό. Είχε ηλεκτρονική σήμανση καταχωρημένη σε κηδεμόνα, ήταν αστείρωτος, κοκαλιασμένος και αφυδατωμένος και δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό προσπαθούσε να επιβιώσει μόνος του στον δρόμο. Από την πρώτη στιγμή ξεκινήσαμε να τον φροντίζουμε, παρότι δεν είχαμε ακόμη στα χέρια μας την επίσημη απόφαση της Εισαγγελίας που θα μας επέτρεπε να αναλάβουμε και τυπικά την προστασία του. Κινήσαμε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες και σήμερα ο Τίτο είναι πλέον ένα από τα σκυλιά του καταφυγίου μας.
Και είναι καλά. Έχει ξαναβρεί τη δύναμή του και, μαζί με αυτήν, αρχίζει σιγά σιγά να ξαναβρίσκει και την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους. Στη βόλτα είναι ήρεμος και συνεργάσιμος, περπατά χαρούμενα, μυρίζει και εξερευνά τον χώρο, ενώ τα πηγαίνει πολύ καλά με τα άλλα σκυλιά. Σε έναν καινούργιο χώρο μπορεί στην αρχή να είναι λίγο μαζεμένος, αλλά σύντομα αρχίζει να εξερευνά και να αισθάνεται πιο άνετα. Έρχεται από μόνος του για χάδια, αναζητά την ανθρώπινη παρέα και συνεργάζεται χωρίς πρόβλημα. Όσο περνά ο καιρός, μας δείχνει όλο και περισσότερο τον πραγματικό του χαρακτήρα.
Το μόνο που λείπει τώρα είναι μια οικογένεια που θα τον αγαπήσει όπως είναι σήμερα και θα είναι παρούσα και αύριο και μετά από χρόνια. Γιατί η υιοθεσία δεν αφορά μόνο εκείνο το μικρό κουτάβι που παίρνουμε κάποια στιγμή στο σπίτι μας. Αφορά και τον σκύλο που θα γίνει μεγαλώνοντας και τη δέσμευση ότι θα παραμείνουμε δίπλα του σε όλη του τη ζωή.
Τα ζώα δεν είναι παιχνίδια. Είναι οικογένεια. Και την οικογένειά μας δεν την εγκαταλείπουμε.
