Ο Πούμπα ήρθε με τη μαμά του και τα δύο αδέρφια του όταν ήμασταν στην Ήπειρο, για την 8η δράση στειρώσεων. Ήταν μόλις ενός μηνός τότε, κι ακόμα θήλαζε. Όλη η οικογένεια ήρθε μαζί μας στην Αθήνα. Ο μικρός απογαλακτίστηκε, μεγάλωσε, μεγάλωσε κι άλλο, και έγινε ένα ψηλό, λιγνό και εντυπωσιακό σκυλί.
Ήταν πάντα πολύ πολύ γλυκός μπέμπης, κι όσο ήμασταν στην δράση στειρώσεων ήταν ο αγαπημένος μας, γιατί ήταν ο πιο στρουμπουλός, ο πιο ντροπαλός, κι ο μόνος από τα αδέρφια του που δεν ήταν κάτασπρος.
Μεγαλώνοντας, ήταν πάντα το κουτάβι που δεν έπαιρνε πρωτοβουλία, αλλά θα προσπαθούσε να μιμηθεί τα υπόλοιπα κουτάβια. Αν οι φίλοι του έπαιζαν με κάποιο παιχνίδι, θα προσπαθούσε να παίξει κι αυτός. Αν οι φίλοι του έτρεχαν, θα έτρεχε κι αυτός. Αν οι φίλοι του πήγαιναν σε ανθρώπους για χάδια, θα πήγαινε κι αυτός, τελευταίος, με μια αθωότητά και με έναν δισταγμό που σε έκανε να θέλεις να τον πάρεις αγκαλιά και να του πεις να μην αγχώνεται και να μη φοβάται, και πως όλα τα κάνει καλά και σωστά.
Αν τον αγγίξετε, θα πιάσετε το πιο ιδιαίτερο τρίχωμα που υπάρχει σε σκύλο – κατά τη γνώμη μας. Είναι πυκνό, σαν σγουρό, αν και δεν είναι μακρύ για να κάνει μπούκλες, με σκληρή τρίχα και πάρα πολύ πυκνό. ΠΑΡΑ πολύ πυκνό. Τα δάχτυλα δε χωράνε να μπουν μέσα και να φτάσουν στο δέρμα.
Αυτό το τρίχωμα προβάτου σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του τον αθώο, τον κάνουν ιδιαίτερο. Ο Πούμπα είναι ένας σκύλος που θέλει να έχει αυτοπεποίθηση, αλλά δεν ξέρει πως. Όταν είναι μόνος του δεν έχει τόση αυτοπεποίθηση, ενώ όταν υπάρχει κάποιο άλλο σκυλί στη βόλτα ή στον χώρο του, είναι αρκετά πιο ανοιχτός. Ωστόσο, αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει, γιατί ο Πούμπα βγαίνει συχνά βόλτα με τους εθελοντές μας και πλέον έχει αρχίσει να γίνεται πιο εκδηλωτικός, κι ας μην έχει άλλο σκύλο εκείνη τη στιγμή δίπλα του. Ίσως να θέλει ακόμη κάποιο χρόνο για να ανοιχτεί και να εμπιστευτεί, ωστόσο είναι συνεργάσιμος, και ας είναι ντροπαλός.
Έχει φιλοξενηθεί σε σπίτι, κι έτσι μπορέσαμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα για αυτόν. Είναι ένα σκυλί πολύ τρυφερό με τους ανθρώπους που το φροντίζουν, αλλά διστακτικό με τους ξένους. Δεν είναι το σκυλί που θα χαρεί όταν έρθει κόσμος στο σπίτι, και ιδανικό είναι να μην πιέζεται να έρθει σε επαφή με αγνώστους που δεν εμπιστεύεται. Δένεται πολύ με τον άνθρωπο που τον φροντίζει και με τον οποίο περνάει περισσότερο χρόνο, και μπορεί να είναι επιφυλακτικός ακόμα και με μέλη της οικογένειας με τα οποία δεν έχει πολλή επαφή.
Χρειάζεται σωστή καθοδήγηση και χειρισμό, ώστε οι ανασφάλειές του να μη γίνουν εμπόδιο στην ευτυχία του. Ιδανικό για τον Πούμπα είναι ένα σπίτι χωρίς πολλά άτομα, και χωρίς μικρά παιδιά. Μπορεί να ζήσει με άλλο σκύλο στο σπίτι, δεδομένου ότι θα υπάρχει ισορροπία και θα ακολουθούνται κανόνες και για τα δύο ζώα.
