Ο Έντι ήρθε από το δημοτικό κυνοκομείο Σπάρτης μαζί με την αδερφή του, την Μπονσάι. Δύο μικροσκοπικά λυκοσκυλάκια, που τα ονομάσαμε από τις ύαινες του Lion King, γιατί έτσι όπως ήταν αδύνατα και κατσιασμενα έμοιαζαν περισσότερο με άγρια κουτάβια που κάποιος εξημέρωσε, και μάλιστα τα εξημέρωσε πολύ καλά.

Όταν πρωτοήρθε ο Έντι, τα πίσω του πόδια ήταν καχεκτικά και στραβά, πιθανότατα από την ασιτία, αλλά τίποτα δεν τον εμπόδιζε να είναι ένα χαρούμενο, γλυκύτατο μωρό, να τρέχει και να παίζει σαν κουτάβι.

Με τον καιρό, τα πόδια του βελτιώθηκαν, ο Εντι πάχυνε, δυνάμωσε και ομόρφυνε. Το μόνο που δεν άλλαξε πάνω του είναι η αγάπη που έχει για τους ανθρώπους, η όρεξή του για ζωή, και η καλοσύνη στην καρδιά του.

Είναι ένα γλυκύτατο κουτάβι, πολύ αγαπησιαρικο και πολύ χαριτωμένο. Έχει ένα πάθος για την ζωή απίστευτο, έχει όρεξη να μάθει, έχει όλα τα προσόντα και όλη την θέληση να γίνει ένα κατοικίδιο, να ζήσει με μια οικογένεια, να δώσει και να πάρει όλη την αγάπη που στερήθηκε τους πρώτους μήνες της ζωής του.