Θαυμάστε το παιδί με τα προγούλια και τα μάγουλα. Δεν ξέρουμε τι έγινε με τον Μαλιμπού, αλλά ενώ μικρός φαινόταν λεπτεπίλεπτος και με μυτερό μουτράκι, ξαφνικά μεγάλωσαν τα μάγουλά του, έκανε και προγουλάκι και τώρα έχει γίνει ακόμη πιο αξιαγάπητος απ' ό,τι ήταν πριν.
Ο Μαλιμπού είχε έρθει σ' εμάς μαζί με τα πέντε αδέρφια του. Τις πρώτες ημέρες, όλα τα κουτάβια ήταν πολύ φοβισμένα, δε μας πλησίαζαν, γάβγιζαν και μας απέφευγαν. Όλα εκτός από αυτόν. Αυτός ήταν ο μόνος που μας πλησίασε από την πρώτη στιγμή, διστακτικά και ήπια, ωστόσο πλησίασε, και με το απίστευτα γλυκό του πρόσωπο και τους ήρεμους τρόπους του, μας μύρισε και μας άφησε να του χαϊδέψουμε ελαφρά το κεφάλι. Μεγαλώνοντας στο καταφύγιο, είχε φάσεις που ήταν πιο ντροπαλός, άλλες που ανοιγόταν ξανά, μέχρι που ισορρόπησε.
Πέρασε ο καιρός και ζει ακόμη μαζί μας. Είναι πλέον ένα χαρούμενο, παιχνιδιάρικο σκυλάκι. Είναι ένα πάρα πολύ γλυκό πλάσμα, που παίζει με τα παιχνίδια του, παίζει με τους ανθρώπους που γνωρίζει στο καταφύγιο, παίζει με τις γάτες, θέλει να χαρεί, να κάνει ό,τι κάνουν όλα τα σκυλιά. Βγαίνει βόλτες με τους εθελοντές μας κι εκεί έχει την ευκαιρία να δείξει όλη του την τρυφερότητα. Του αρέσουν τα χάδια, του αρέσει να βρίσκεται μαζί με ανθρώπους, του αρέσει να παρατηρεί και να εξερευνά.
Ο Μαλιμπού μας, το κουτάβι που ήρθε και μεγάλωσε μαζί μας, το κουτάβι που έγινε σκύλος μέσα στο καταφύγιο, που τον είδαμε να μεγαλώνει, να ανοίγεται, να μαθαίνει, να προοδεύει, το μόνο που χρειάζεται πια είναι ένα σπίτι.
