Έχει αυτό το τρίχωμα που είναι σαν να μην έχει αποφασίσει αν θέλει να είναι σγουρό ή ίσιο, κι έτσι έγινε κυματιστό. Επίσης, δεν έχει αποφασίσει αν θέλει να είναι κοντό ή μακρύ, κι έτσι έμεινε μεσαίο. Μοιάζει μονίμως αχτένιστος, αλλά βασικά δε μοιάζει αχτένιστος, μοιάζει λες κι επίτηδες είναι το μαλλί του έτσι, ελαφρώς ατημέλητο αλλά με άποψη, σαν να το έχει για να δηλώνει κάτι από τους προγόνους του που δεν έχουμε ιδέα ποιοι ήταν.
Ο Μάρλεϊ ήταν ένα γλυκύτατο, βελούδινο κι αθώο κουτάβι. Και τώρα που μεγάλωσε, κάποια από τα κουταβίσια στοιχεία του παραμένουν ίδια, ενώ παράλληλα κάποια καινούργια εμφανίζονται. Αυτός παραμένει χαρούμενος, όμορφος και λίγο ανασφαλής και το μαλλί του παραμένει το ίδιο ατημέλητο.
Ο Μάρλεϊ λοιπόν, είναι πλέον ένας έφηβος σκύλος, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Είναι σε μια φάση της ανάπτυξής του που δοκιμάζει. Δοκιμάζει τις δυνάμεις του, δοκιμάζει τα όριά του και αυτά των άλλων, δοκιμάζει για να βρει τη θέση του στον μικρό κόσμο του καταφυγίου.
Δεν είναι φοβικός, όμως οι ανασφάλειές του μερικές φορές γίνονται εμπόδιο στη χαρά του και στο δέσιμό του με τους ανθρώπους. Έχει όλες τις δυνατότητες να τις ξεπεράσει και να ωριμάσει σαν ένας υγιής ψυχικά και σωματικά σκύλος. Ήδη, βλέπουμε πως όταν του δίνουμε τον χρόνο και τον χώρο του, ο Μάρλεϊ ξανοίγεται και χαλαρώνει. Τότε, όταν αρχίζει να νιώθει άνετα, φαίνεται η γλυκύτητά του και η παιχνιδιάρικη διάθεση που έχει.
Ο Μάρλεϊ μπορεί να γίνει ένα πολύ καλό κατοικίδιο σκυλί. Χρειάζεται σταθερότητα, συνέπεια και πρόγραμμα, ώστε να νιώσει πως βρίσκεται σ' έναν ασφαλή χώρο. Δε χρειάζεται πολλά ερεθίσματα και αλλαγές – ούτε στο περιβάλλον, ούτε στους ανθρώπους του. Ωριμάζοντας σ' ένα σπίτι, είμαστε σίγουροι πως θα μετατραπεί σ' έναν πραγματικό σύντροφο.
