Η Μίκα δεν ήταν στα πλάνα για να μείνει μαζί μας. Ήρθε στη δράση των στειρώσεων τον Οκτώβριο, μαζί με μια ομάδα ενηλίκων, που μετά θα επέστρεφαν στο σημείο τους.
Μικρή κι αδύνατη, ήταν ξεκάθαρο πως ήταν νωρίς για να στειρωθεί. Κι έτσι έμεινε. Την πρώτη ημέρα δεν πλησίαζε κανέναν. Την επόμενη έκανε δυο τρία βήματα πιο κοντά. Όταν βγήκαν οι λιχουδιές, άρχισε να μας… εμπιστεύεται.
Η Μίκα μπορεί να μην ξεκίνησε τη ζωή της με τα καλύτερα δεδομένα, έχει όμως μία πηγαία γλύκα κι έναν χαρακτήρα που γίνεται κάθε μέρα και πιο όμορφος. Είναι μια εξερευνήτρια που ανυπομονεί να καταλάβει τον κόσμο γύρω της και ζητά τον χρόνο και την ευκαιρία. Δεν της λείπει τίποτα για να γίνει ένας υπέροχος σκύλος, χρειάζεται όμως κάποιον να της δείξει πώς είναι να μεγαλώνεις με σταθερότητα.
Τώρα που την είδαμε να ανοίγεται, να χαλαρώνει, να χαίρεται, δεν μπορούμε πια να τη φανταστούμε να επιστρέφει στην κατάσταση που ήταν πριν. Είναι έτοιμη για το σπίτι που θα την αφήσει να γίνει ο εαυτός της κι εκείνη με τη σειρά της θα σας δώσει όλη της την αγάπη. Αν είστε αυτοί, θα τη δείτε να ανθίζει μπροστά στα μάτια σας.
