Αυτός είναι ο Μόργκαν και είναι περίπου ενός έτους. Τον κοιτάμε και αναρωτιόμαστε τί έχει δει μέσα σε αυτό το έτος και τί έχει προλάβει να ζήσει.
Βρέθηκε σε ένα χωριό της επαρχίας, εντελώς μόνος του. Εκεί τον πρόσεξαν κάποιοι τουρίστες και άρχισαν να του αφήνουν φαγητό. Ο Μόργκαν έμαθε πολύ γρήγορα την ώρα και το σημείο που θα έβρισκε το φαγητό κι έτσι, κάθε μέρα, περίπου την ίδια στιγμή, εμφανιζόταν εκεί και περίμενε. Δεν ξέρουμε πού κοιμόταν τα βράδια, πού είχε βρεθεί πριν ή πώς κατέληξε εκεί. Ξέρουμε όμως ότι είχε καταλάβει πότε θα ερχόταν ένας άνθρωπος και θα του άφηνε φαγητό. Για ένα σκυλί που ζει μόνο του στον δρόμο, αυτή η μικρή βεβαιότητα γίνεται ολόκληρο το πρόγραμμα της ζωής του.
Ευτυχώς, η ιστορία του δεν σταμάτησε εκεί και ο Μόργκαν είναι πλέον μαζί μας. Έχουμε αρχίσει να γνωρίζουμε τον πραγματικό του χαρακτήρα και όπως συμβαίνει συχνά, πίσω από το λίγο διστακτικό βλέμμα της πρώτης γνωριμίας μας, κρυβόταν ένα κανονικό παιδί. Είναι παιχνιδιάρης, κοινωνικός και αγαπάει πολύ την παρέα, τα πηγαίνει καλά με άλλα σκυλιά, συμβιώνει με γάτες και χαίρεται ιδιαίτερα την επαφή με παιδιά. Περπατάει με το λουρί και δείχνει ότι μπορεί εύκολα να προσαρμοστεί σε μια καθημερινότητα με ανθρώπους γύρω του.
Και βέβαια είναι πανέμορφος! Μαύρος, ψηλόλιγνος, με μακριά πόδια, μεγάλα αυτιά και δύο μάτια που δείχνουν σοβαρά, ακόμη κι όταν ο υπόλοιπος Μόργκαν είναι έτοιμος για παιχνίδι. Για την ώρα η ιστορία του εξελίσσεται πολύ όμορφα και δεν χρειάζεται πια να περιμένει κάθε μέρα μόνος του σε ένα χωριό για να δει αν θα εμφανιστεί κάποιος με λίγο φαγητό. Στόχος μας είναι η ιστορία του να γίνει ακόμα πιο χαρούμενη και σε λίγο καιρό να τον βλέπουμε πίσω από μια πόρτα περιμένοντας τον άνθρωπό του να γυρίσει σπίτι.
