Το μόνο μέρος όπου νιώθει άνετα είναι η θάλασσα. Την πήγαμε μια βόλτα μέχρι την παραλία μια μέρα, και μπήκε μέσα στο νερό μόνη της, λες και ήταν το πιο αυτονόητο πράγμα που θα μπορούσε να κάνει.

Την επόμενη φορά αναγκαστικά φορέσαμε μαγιό, για ήθελε να μπει να κολυμπήσει. Η Τόσκα είναι ένα σκυλί που δεν έχει κοινωνικοποιηθεί αρκετά και φοβάται. Φοβάται τα αυτοκίνητα, φοβάται τους ανθρώπους που δεν γνωρίζει, φοβάται τα μέρη που δεν ξέρει, φοβάται οτιδήποτε με το οποίο δεν έχει έρθει σε επαφή.

Όταν είναι μέσα στο νερό είναι άλλη. Δεν παίζει ούτε πλατσουρίζει με τα νερά, μην φανταστείτε το σκυλί της διαφήμισης. Απλά κολυμπάει. Και όταν κολυμπάει είναι ίσως η μόνη στιγμή που η Τόσκα μοιάζει να είναι σε απόλυτη αρμονία με το σώμα της. Είναι ήρεμη, και κολυμπάει ήρεμα και αργά, λες και βρίσκεται εκεί όπου ανήκει.

Δεν υπάρχουν πολλά σπίτια που να είναι ιδανικά για την Τόσκα, αλλά υπάρχουν σίγουρα κάποια, και όχι δεν είναι απαραίτητο να είναι κοντά στην θάλασσα.

Είναι σπίτια που ιδανικά δεν βρίσκονται σε πυκνοκατοικημενη περιοχή ούτε κοντά σε πολύ κεντρικό δρόμο. Σπίτια όπου δεν ζουν πολύ μικρά παιδιά. Σπίτια όπου υπάρχει υπομονή. Πολύ υπομονή, όχι επειδή η Τόσκα θα ενοχλεί πολύ, αλλά επειδή δεν θα ενοχλεί καθόλου, πιθανότατα θα είναι σαν να μην υπάρχει.

Θα της πάρει καιρό να φανεί άνετη και θα της πάρει καιρό να φανεί ευτυχισμένη, αλλά με υπομονή και με σωστό χειρισμό, κάποια στιγμή το σώμα της και το μυαλό της θα χαλαρώσουν, όπως χαλαρώνουν όταν είναι μέσα στο νερό.

Η "εκπαίδευση" τέτοιων σκύλων κάπως έτσι είναι έτσι κι αλλιώς, όπως το νερό της θάλασσας τις ημέρες τού καύσωνα, που είναι σαν λάδι, και δεν σε σπρώχνει, δεν σε πιέζει, δεν φαίνεται να σε οδηγεί κάπου με την βία, απλά σε κρατάει στην επιφάνεια, και ενώ νομίζεις πως επιπλέεις μόνος σου, ουσιαστικά σε οδηγεί ήπια και αργά προς τα εκεί που θέλει.