Όταν συναντάμε ένα σκυλί σαν τον Ορφέα, νιώθουμε δέος, σεβασμό, αλλά και μια απέραντη τρυφερότητα. Το παρουσιαστικό του παραπέμπει σε μια εικόνα βουνίσιας σκληρότητας, σ' ένα πλάσμα ψημένο στη ζωή, στη δουλειά στη στάνη, που όμως δεν έχασε ποτέ τη γνήσια καλοσύνη του, την ευγένεια της ψυχής του.
Είναι πολύ ξεχωριστός σκύλος ο Ορφέας. Γεροδεμένος, ψηλός, με μια υποψία γκριζάδας στο πηγούνι, που τον κάνει να μοιάζει σοφός. Η γούνα του πυκνή, με καστανόμαυρα νερά, σαν τίγρης που ενώ έχασε προσωρινά τη λάμψη του τριχώματός του από τις κακουχίες της ζωής, κρατά για πάντα το στητό παράστημά του.
Ήρθε στο καταφύγιο από το δημοτικό κυνοκομείο Κρεστένων και από την πρώτη μέρα, έμοιαζε να ξέρει τα πάντα. Μετρημένος, διακριτικός αλλά και με μια λαχτάρα για συντροφιά, κάθισε κοιτώντας μας μέσα στα μάτια για να του βάλουμε το περιλαίμιό του και να βγει βόλτα. Στη βόλτα, είναι αυτός και ο άνθρωπός του. Δεν τραβάει, δε χάνεται, δεν επιμένει. Περπατά στιβαρά και με σιγουριά, ακόμη κι όταν δε γνωρίζει ακριβώς πού πάμε. Στέκεται και περιμένει πλάι στον άνθρωπο που συνοδεύει, χωρίς να δυσανασχετεί. Δέχεται τα χάδια σαν να είναι γάργαρο νερό μετά από μια καυτή μέρα στον ήλιο.
Ο Ορφέας, προσαρμόζει την ενέργειά του σ' εκείνη του συνοδού του. Είναι ταυτόχρονα πράος, αλλά και αγέρωχος. Είναι ένας ενήλικος σκύλος, που μπορεί να προσαρμοστεί σε πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα, γιατί είναι ψύχραιμος και υπομονετικός. Θα ήταν μεγάλη η χαρά μας να βρει έναν άνθρωπο που θα τον κάνει να λάμψει ξανά, εξωτερικά, γιατί η ψυχή δε χάνει ποτέ τη λάμψη της.
