Δεκάδες ζωάκια στάθηκαν τυχερά καθώς μετά από την προσωρινή παραμονή τους στο καταφύγιο μας, στάθηκαν στα πόδια τους και κατάφεραν να βρουν την νέα μόνιμη οικογένεια τους. Οι ιστορίες τους, μοναδική η καθεμιά, θα μας συντροφεύουν για πάντα και θα μας εμπνέουν για να συνεχίζουμε με ακόμη μεγαλύτερο πείσμα το έργο μας.
Η Μάγια ήρθε σε εμάς άνοιξη, μέσα στον Μάιο, με τις καστανόξανθες κοτσίδες της και τα θλιμμένα μάτια της και έγινε ένα από τα πιο όψιμα λουλούδια μας. Έφερε μαζί της την δροσιά της νιότης της και της ψυχής της, και έτσι πήρε το όνομά της.
Γεννήθηκε σε ένα βουνό της επαρχίας από μια φοβική αδέσποτη σκυλίτσα που οι εθελοντές της περιοχής προσπαθούν να πιάσουν και να στειρώσουν εδώ και καιρό.
Καμμία ελπίδα και κανένα μέλλον δεν θα είχε εκεί, γεννήθηκε φτωχή, με μόνη προστασία την μαμά της για τον πρώτο καιρό, και τους ανθρώπους που ταΐζουν καθημερινά ζώα σαν αυτήν, ζώα που δεν έχουν τίποτα και κανέναν.
Ήρθε στο καταφύγιο με τον αδερφό της, που είναι ίδιος αυτή, και αφού εμβολιάστηκε πλήρως, πλέον έχει αρχίσει να βγαίνει και να παίζει μετα υπόλοιπα κουτάβια, και να χαίρεται την καλύτερή της ηλικία, χωρίς το άγχος της αδέσποτης ζωής. Είναι γλυκύτατο κουτάβι, χαριτωμένο, τρυφερό και καλό.
Όταν κάθεται ήσυχη έχει ένα ύφος θλιμμένο που σε κάνει να θέλεις να την πάρεις αγκαλιά και να την παρηγορήσεις.
Η αλήθεια είναι πως θλιμμένη δεν είναι, αλλά με αυτό το ύφος τα κουτάβια μπαίνουν στην καρδιά μας και μας κάνουν ότι θέλουν.
Όταν υπάρχει παιχνίδι στον χώρο μεταμορφώνεται στο πιο παιχνιριάρικο κουτάβι. Το παίρνει, τρέχει με το παιχνίδι στο στόμα της σαν τρελή, το τραβάς και τραβάς από την άλλη, και γενικά τρελαίνεται να παίζει και να επικοινωνεί με τους ανθρώπους με ω του παιχνιδιού.
Κορίτσι σαν τα κρύα τα νερά, νέο, φρέσκο, χαρούμενο και υπέροχο, που έχει στην εμφάνιση κάτι από λυκόσκυλο, κάτι από τσοπανόσκυλο, και κάτι εντελώς δικό της.
Η Αθηνά χαίρεται αλλά θέλει να χαίρεται μόνο μαζί οδυ και κοντά σου.
Είναι το σκυλί που το βγάζεις από το κλουβί και δεν τρέχει στο προαύλιο αλλά τρέχει σε σένα, κάθεται μπροστά σου και σε κοιτάει με χαμόγελο και με το σκέρτσο αυτό της χοντρής σκύλας μπεμπέκας, την φουντωτή ουρά και τον τσουπωτό ποπό και τα μαλλιά τα πλούσια και τα πολλά.
Είναι υπέροχη σκυλίτσα η Αθηνά.
Ευχαριστιέσαι να είσαι μαζί της. Το χαμόγελό της είναι μεταδοτικό και η δροσιά της νιότης της σε συνεπαίρνει. Θα γίνει εξαιρετικό κατοικίδιο και είμαστε σίγουροι για αυτό.
Κάτι μεσημέρια την παίρνουμε μαζί μας στο γραφείο. Εμείς μπαινοβγαίνουμε, και μπαινοβγαίνει και αυτή, και έρχεται και στέκεται μπροστά στον έναν και μετά μπροστά στο άλλον και κάθεται. Και χαμογελάει.
Δεν κάθεται επειδή έχει μάθει την εντολή, κάθεται μόνη της, λίγο από αμηχανία, και λίγο γιατί αυτός είναι ο τρόπος της να δηλώσει την παρουσία της και την χαρά της που είναι εκεί μαζί σου.
Περνάει υπέροχα αυτές τις ώρες, είναι τρισευτυχισμένη, με το πλούσιο, αφράτο μαλλί της, τα αυτιά της που είναι σαν καρέ που το έχει κουρέψει η μαμά της, και το χαμόγελό της το απίστευτο.
Η Αθηνά είναι φρέσκια και δροσερή, λες και έχει μόνο καλές εμπειρίες από την ζωή και τους ανθρώπους, και χαρίζει χαμόγελα όπου βρεθεί και όπου σταθεί απλόχερα.
Υπάρχει κατηγορία κουτάβι που είναι και πανέμορφο και αστείο, και αυτός ανήκει σε αυτ'η την κατηγορία.
Ο 'Οσκαρ βρ'εθηκε αδέσποτος στη επαρχία, εγκαταλελειμένος όταν ήταν ΄δυο μηνών μωρό. Ήρθε σε εμάς μέσα στην τρελή χαρά, και παρέμεινε μέσα στην τρελή χαρά.
Είναι κουτάβι σαν από δαιφήμιση, όχι μόνο λόγω εμφάνισης, αλλά και λόγω χαρακτηρα. Είναι και χαρούμενος, και είναι και τρυφερός, και είναι και αστείος, και θα παίκει και θα τρέξει με τα άλλα κουτάβια, και θα πιάσει πράγματα στο στόμα του να τα μετακομίσει, και θα σου κάνει χαρές και θα σου κάνει γλύκες και θα στα κάνει όλα.
Είναι πραγματικά υπέροχος. Εάνε έχετ όρεξη, διάθεση και χρόνο για να ασχοληθείτε με ένα σκυλί σε αυτή την τρελλή ηλικία, με όλα τα καλά και όλα στραβά που η ηλικία αυτή έχει να προσφέρει, αυτός είναι ο ιδανικός.
Γεννήθηκε σε ένα βουνό, από μια αδέσποτη σκυλίτσα που οι τοπικοί εθελοντές προσπαθούν να πιάσουν και να στερώσουν εδώ και καιρό.
Ήρθε σε εμάς μαζί με την αδερφή του την Μάγια, αλλά αρρώστησε από τύφο και πέρασε αρκετό καιρό στην απομόνωση μέχρι να ανακάμψει.
Το ξεπέρασε καιο βγήκε από το αναρρωτήριο ήρωας, και κάπως έτσι τον ονομάσαμε Ρίνγκο (Σταρ, γιατί είναι ένα αστέρι).
Ο Ρίνγκο ειναι ένα κουτάβι γλυκό και σχετικά ήρεμο. Επειδή έζησε αρκετό καιρό σε απομόνωση λόγω τύφου, η εκαπίδευσή του άργησε, αλλά ο Ρίνγκο ποτέ δεν σταμάτησε να είναι ένα κοινωνικό κουτάβι. Βγήκε από την κλινική και άρχισε να ευχαριστιέται το παιχνιδι, να μαθαίνει, άρχισε να βγαίνει τις πρώτες του βόλτες με λουρί, και τώρα έχει φτάσει και ξεπεράσει όλους τους υπόλοιπους΄.
Είναι γλυκύτατο πλάσμα, αθώο, τρελαίνεται για παιχνίδια με φαγητό, μαθαίνει σιγά σιγά και να παίζει με κόμπους, και το όνομά του, και το κρέιτ. Είναι πολύ ενθουσιασμένος όταν κάποιος ασχολείται μαζί του, και έχει την χαρά του κουταβιού ότι "τώρα κάνουμε κάτι σημαντικό μαζί"
Επίσης (να τα λέμε και αυτά), ανάλογα σε ποιά φάση θα τον πετύχεις, έχει απυτά τα μούτρα τα πεσμένα που ειναι κατι φορές σαν μουτρωμένος ή σαν μαλωμένος και τότε ειδικά είναι στα πιο γλυκά του.
Είναι πραγματικά υπέροχο κουτάβι, και παρολο που η ζωή του ξεκίνησε τελείως λάθος, και παρά τα εμμπόδια όσο ήταν μικρός, αυτός είναι αποφασισμένος να θριαμβεύσει.
Η Αντζελίνα γεννήθηκε στον δρόμο, όπως τόσα κουτάβια που ξεκινούν τη ζωή τους χωρίς καμία πιθανότητα για ένα καλύτερο μέλλον. Ήρθε σ' εμάς μαζί με τα αδέρφια της και ήταν όλα φοβισμένα, βρώμικα, ταλαιπωρημένα και σε μία συνεχή άμυνα. Την πρώτη μέρα, όταν ανοίξαμε το κρέιτ του βαν για να την κατεβάσουμε, γάβγιζε μανιασμένα και απειλούσε να δαγκώσει. Δεν το έκανε από επιθετικότητα, το έκανε από φόβο. Εμείς την πήραμε, την πλύναμε, την τυλίξαμε με μία πετσέτα και την κρατήσαμε στην αγκαλιά μας. Λίγη ώρα μετά, σιγουρευτήκαμε πως αυτή η σκυλίτσα, δεν είχε ίχνος αγριάδας μέσα της – ήταν τρομαγμένη και όσο περισσότερο έμενε στην αγκαλιά μας, τόσο περισσότερο ησύχαζε.
Από τα αδέρφια της, η Αντζελίνα ξεχώριζε πάντα. Ήταν συνεχώς παρούσα, παρατηρούσε, συμμετείχε και ήθελε να ξέρει τι γίνεται γύρω της. Ακόμα κι όταν φοβόταν, δεν έκανε εντελώς πίσω. Τα παιχνίδια ήταν ο κρυπτονίτης της. Όσο διστακτικά κι αν στέκονταν τα άλλα κουτάβια στην αρχή, με το που εμφανιζόταν ένα παιχνίδι και άρχιζε να κινείται μπροστά τους, η Αντζελίνα πλησίαζε πρώτη. Στην αρχή με προσοχή, μετά με περιέργεια, και πολύ γρήγορα με ενθουσιασμό. Το έπιανε με το στόμα της, το τραβούσε, ριχνόταν για τα καλά στο παιχνίδι.
Η Αντζελίνα πλέον έχει μεγαλώσει και είναι πανέξυπνη. Έχει έντονο ταμπεραμέντο και όρεξη να μάθει και να δοκιμάσει όσα περισσότερα πράγματα μπορεί. Είναι ένα νεαρό σκυλί καταχαρούμενο και ανοιχτό. Λατρεύει τη βόλτα, χαίρεται με τον κόσμο, είναι κοινωνική. τόσο με ανθρώπους όσο και με άλλα σκυλιά και κινείται πια με άνεση, σαν να της ανήκει ο χώρος.
Τα μπεζ, έντονα φρύδια πάνω από τα μάτια της, της δίνουν μόνιμα μια ελαφρώς συνοφρυωμένη έκφραση και την κάνουν να φαίνεται σοβαρή και αστεία ταυτόχρονα. Είναι εντελώς έτοιμη για μια ζωή έξω από το καταφύγιο, για μια οικογένεια που θα ήθελε να κάνει μέλος της ένα ζωηρό, χαρούμενο, περήφανο σκυλί.