Η Καρμέλα έφτασε στο καταφύγιο κι από την πρώτη στιγμή ήταν σαν να θέλει να γίνει αόρατη, να μην τη βλέπει κανείς. Τόσο πολύ φοβόταν τα πάντα και τους πάντες γύρω της. Με τα υπόλοιπα σκυλιά ένιωθε κάπως ασφαλής, ειδικά μ' εκείνα που ήδη γνώριζε – αφού την πήραμε μαζί με μερικά ακόμη. Να ήταν αδέρφια της κάποια; Να ήταν οι γονείς της κάποια; Ποιος ξέρει; Και μάλλον δεν έχει και τόση σημασία. Με τους ανθρώπους όμως δεν ήθελε να έχει καμία σχέση. Κάθε φορά που κάποιος την πλησίαζε, η Καρμέλα έφευγε όσο πιο μακριά μπορούσε. Κι ο καιρός περνούσε έτσι στο καταφύγιο.
Εμείς της δίναμε τον χρόνο της. Τον χρόνο που χρειαζόταν για να συνηθίσει. Τον χρόνο που χρειαζόταν για να της φορέσουμε ένα στηθόλουρο, για να βγει μια μικρή βόλτα έξω από το προαύλιο του καταφυγίου. Με πολλή υπομονή, συνέπεια και μερικές λιχουδιές κάθε φορά που έκανε ένα βήμα μπρος, η Καρμέλα μια μέρα, αντί να τρέξει να κρυφτεί στη θέα ενός από τους ανθρώπους που τη φροντίζουν, του κούνησε την ουρά της! Μετά πλησίασε κι άλλον ένα και δεν έφυγε τρέχοντας όταν την πλησίασε κι εκείνος.
Μέχρι που κάποια στιγμή, ένας από τους φροντιστές κάθισε στο έδαφος κι εκείνη άρχισε να χοροπηδά χαρούμενη και να προσπαθεί να τον φτάσει και να τον γλύψει στο πρόσωπο.
Η Καρμέλα έχει ελπίδες, πολλές ελπίδες πλέον, να ξεδιπλώσει την προσωπικότητά της και να την χαρούμε όλοι. Να ξεκινήσει να κουνάει πιο συχνά την ουρά της και να τρέχει προς τους ανθρώπους και όχι να απομακρύνεται. Άλλωστε είναι ένα πολύ νεαρό σκυλάκι, έχει μια ζωή μπροστά της και της αξίζει να την απολαύσει με όλο τον σκυλίσιο εαυτό της. Με όλη την τσαχπινιά, την τρυφερότητα, την ενέργεια που κρύβει μέσα της και μέχρι τώρα λίγοι έχουμε το προνόμιο να βλέπουμε. Είμαστε σίγουροι πως τα γεμάτα σπιρτάδα μάτια της, τα λίγο στραβά μπροστινά της ποδαράκια και το καμαρωτό της περπάτημα κάποιον θα μαγέψουν και θα της δώσει την ευκαιρία να αναδειχθεί. Ίσως αυτός ο κάποιος να είναι καλό να μένει σε μια ήσυχη γειτονιά, σε ένα σπίτι με λίγα άτομα και με πολλή ηρεμία. Επίσης, να είναι άνθρωπος με υπομονή, με σταθερό πρόγραμμα και συνέπεια και φυσικά, να είναι ο άνθρωπος που θα δει το μέλλον της και τις δυνατότητες που έχει η Καρμέλα να μεταμορφωθεί πλήρως στο μικρό, χαρωπό και αγαπησιάρικο σκυλάκι που κρύβει μέσα της.
